ἁμαρτίας
Grec ancien
Étymologie
- de ἁμαρτία
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | ἁμαρτίας | οἱ | ἁμαρτίαι | τὼ | ἁμαρτία |
| Vocatif | ἁμαρτία | ἁμαρτίαι | ἁμαρτία | |||
| Accusatif | τὸν | ἁμαρτίαν | τοὺς | ἁμαρτίας | τὼ | ἁμαρτία |
| Génitif | τοῦ | ἁμαρτίου | τῶν | ἁμαρτιῶν | τοῖν | ἁμαρτίαιν |
| Datif | τῷ | ἁμαρτίᾳ | τοῖς | ἁμαρτίαις | τοῖν | ἁμαρτίαιv |
ἁμαρτίας, ου (ὁ) masculin
Références
- Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901
- Alphonse Dain, Jules-Albert de Foucault, Pierre Poulain, Grammaire grecque Éloi-Jules Ragon, éditions Jean de Gigord, Paris, 1952