ἄργυρος
: άργυρος
Grec ancien
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | ἄργυρος | οἱ | ἄργυροι | τὼ | ἀργύρω |
| Vocatif | ἄργυρε | ἄργυροι | ἀργύρω | |||
| Accusatif | τὸν | ἄργυρον | τοὺς | ἀργύρους | τὼ | ἀργύρω |
| Génitif | τοῦ | ἀργύρου | τῶν | ἀργύρων | τοῖν | ἀργύροιν |
| Datif | τῷ | ἀργύρῳ | τοῖς | ἀργύροις | τοῖν | ἀργύροιν |
ἄργυρος, árguros *\ˈar.ɡy.ros\ masculin
- (Métallurgie) Argent.
Variantes
- 𐀀𐀓𐀫 (Mycénien)
Dérivés
- πολυάργυρος, riche en argent
Vocabulaire apparenté par le sens
- ἄργυφος
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : άργυρος
Références
- « ἄργυρος », dans Henry Liddell, Robert Scott, An Intermediate Greek–English Lexicon, Harper & Brothers, New York, 1889 → consulter cet ouvrage