ἄρκτος

Grec ancien

De l’indo-européen commun *h₂ŕ̥tḱos qui a également donné ursus en latin et ऋक्ष, ṛ́kṣa en sanskrit.

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ὁ/ἡ	ἄρκτος	οἱ/αἱ	ἄρκτοι	τὼ	ἄρκτω
Vocatif		ἄρκτε		ἄρκτοι		ἄρκτω
Accusatif	τὸν/τὴν	ἄρκτον	τοὺς/τὰς	ἄρκτους	τὼ	ἄρκτω
Génitif	τοῦ/τῆς	ἄρκτου	τῶν	ἄρκτων	τοῖν	ἄρκτοιν
Datif	τῷ/τῇ	ἄρκτῳ	τοῖς/ταῖς	ἄρκτοις	τοῖν	ἄρκτοιν

ἄρκτος, árktos *\árk.tos\ masculin et féminin identiques

Ours, ourse
- Ἄρκτου παρούσης τὰ ἴχνη ζητεῖς ἡ ἄρκτου παρούσης ἴχνη μὴ ζήτει.
  Árktou paroúsês tà íkhnê zêteîs hê árktou paroúsês íkhnê mề zếtei.
  Alors que l’ours se trouve devant toi, ne cherche pas ses traces.