Ἀτλαντίς
Grec ancien
Étymologie
Nom propre
| Cas | Singulier | |
|---|---|---|
| Nominatif | ἡ | Ἀτλαντίς |
| Vocatif | Ἀτλαντί | |
| Accusatif | τὴν | Ἀτλαντίδα |
| Génitif | τῆς | Ἀτλαντίδος |
| Datif | τῇ | Ἀτλαντίδι |
Ἀτλαντίς, Atlantís féminin
- (Géographie) Atlantique.
- (Mythologie) Atlantide
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : Ατλαντίδα
- Latin : Atlantis
Prononciation
- *\a.tlan.tís\ (Attique (Ve siècle av. J.-C.))
- *\a.tlanˈtis\ (Koinè, Égypte (Ier siècle))
- *\a.tlanˈtis\ (Koinè (IVe siècle))
- *\a.tlanˈtis\ (Byzance (Xe siècle))
- *\a.tlanˈdis\ (Constantinople (XVe siècle))
Références
- « Ἀτλαντίς », dans Henry Liddell, Robert Scott, Henry Stuart Jones, Roderick McKenzie, A Greek–English Lexicon, Clarendon Press, Oxford, 1940 → consulter cet ouvrage