ἔρως
Grec ancien
Étymologie
- Du verbe ἔραμαι, éramai (« aimer »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel | Duel | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominatif | ὁ | ἔρως | οἱ | ἔρωτες | τὼ | ἔρωτε |
| Vocatif | ἔρω | ἔρωτες | ἔρωτε | |||
| Accusatif | τὸν | ἔρωτα | τοὺς | ἔρωτας | τὼ | ἔρωτε |
| Génitif | τοῦ | ἔρωτος | τῶν | ἐρώτων | τοῖν | ἐρώτοιν |
| Datif | τῷ | ἔρωτι | τοῖς | ἔρωσι(ν) | τοῖν | ἐρώτοιν |
ἔρως, érōs masculin
Dérivés
- ἐρωτικός
- ἐρωτύλος
Variantes
Dérivés dans d’autres langues
- Grec : έρωτας, έρως