ἰδιοσυγκρασία

Grec ancien

Étymologie

Mot composé de ἴδιος, ídios (« propre, particulier ») et de σύγκρασις, súnkrasis (« mélange »).

Nom commun

Cas Singulier Pluriel Duel
Nominatif ἡ ἰδιοσυγκρασία αἱ ἰδιοσυγκρασιαι τὼ ἰδιοσυγκρασία
Vocatif ἰδιοσυγκρασία ἰδιοσυγκρασιαι ἰδιοσυγκρασία
Accusatif τὴν ἰδιοσυγκρασίαν τὰς ἰδιοσυγκρασίας τὼ ἰδιοσυγκρασία
Génitif τῆς ἰδιοσυγκρασίας τῶν [[{{{4}}}ῶν|{{{4}}}ῶν]] τοῖν ἰδιοσυγκρασίαιν
Datif τῇ ἰδιοσυγκρασίᾳ ταῖς ἰδιοσυγκρασίαις τοῖν ἰδιοσυγκρασίαιν

ἰδιοσυγκρασία, idiosugkrasía *\i.di.o.syŋ.kra.ˈsi.aː\ féminin

  1. Idiosyncrasie, tempérament particulier.

Variantes

  • ἰδιοσυγκρασίη (Ionien)

Références

Cet article est issu de Wiktionnaire. Sauf mention contraire, le texte est disponible sous Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0. Des conditions supplémentaires peuvent s’appliquer aux fichiers multimédias.