ἱέραξ

Grec ancien

Étymologie

Apparenté à ἱερός, hierós (« vif »), au latin ira (« emportement, colère »)^[1], l’idée sous-jacente étant celle d’oiseau vif, rapide (→ voir accipiter en latin).

Nom commun

Cas	Singulier		Pluriel		Duel
Nominatif	ὁ	ἱέραξ	οἱ	ἱέρακες	τὼ	ἱέρακε
Vocatif		ἱέραξ		ἱέρακες		ἱέρακε
Accusatif	τὸν	ἱέρακα	τοὺς	ἱέρακας	τὼ	ἱέρακε
Génitif	τοῦ	ἱέρακος	τῶν	ἱεράκων	τοῖν	ἱεράκοιν
Datif	τῷ	ἱέρακι	τοῖς	[[{{{4}}}ι\|{{{4}}}ι(ν)]]	τοῖν	ἱεράκοιν

ἱέραξ, hiérax *\hi.é.raːks\ masculin

(Ornithologie) Faucon.

Variantes

ἱάραξ (Dorien)
ἵρηξ (Ionien)

Dérivés

ἱερακίσκος
ἱερακεῖον
ἱεράκειος
ἱερακιδεύς
ἱερακίδιον
ἱερακιστί
ἱερακίτης
ἱερακίζω
ἱερακοβοσκός (« fauconnier »)
ἱερακοκτόνος
ἱερακόμορφος
ἱερακοπόδιον
ἱερακοπρόσωπος
ἱερακοτάφος
ἱερακοτρόφος
ἱερακώδης (« en forme de faucon »)

Dérivés dans d’autres langues

Grec : γεράκι, ιέραξ, ίραξ

Références

Anatole Bailly, Abrégé du dictionnaire grec-français, Hachette, 1901

↑ Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage

[Pokorny-1] Julius Pokorny, Indogermanisches etymologisches Wörterbuch, 1959 → consulter cet ouvrage

[1]