Ἰσμαήλ

Grec ancien

Étymologie

De l’hébreu ancien יִשְׁמָעֵאל, Yišmāʾēl Dieu a entendu ma demande »).

Nom propre

Ἰσμαήλ, Ismaḗl masculin

  1. Ismaël.
    • Καὶ ἔτεκεν Ἄγαρ τῷ Ἅβραμ υἱόν, καὶ ἐκάλεσεν Ἅβραμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Ἄγαρ, Ἰσμαήλ. ιϛ' Ἅβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ὀγδοηκονταέξ, ἡνίκα ἔτεκεν Ἄγαρ τῷ Ἅβραμ τὸν Ἰσμαήλ.  (Genèse ; traduction)
      Agar enfanta un fils à Abram, et Abram donna le nom d’Ismaël au fils qu’Agar avait mis au monde. Abram était âgé de quatre-vingt-six ans lorsqu’Agar enfanta Ismaël à Abram.

Dérivés dans d’autres langues

Prononciation