’kwir
: kwir
Étymologie
Adverbe
- N’est-ce pas, pas vrai.
Disadorn da noz, Paol, oan bet en toull dor da di, dindan dilhad eur paour, o cʼhoulenn bara ha lojeiz : Sonj a peus, kwir ?
— (Loeiz ar Flocʼh, Yann Goz, in Buhez Breiz, 1922, page 43)- Samedi soir, Paul, j’étais à la porte de ta maison, sous les vêtements d’un pauvre homme, demandant du pain et un abri : tu te souviens, n’est-ce pas ?
Anaout mat hocʼh eus graet va zad, ’kwir.
— (William Shakespeare, traduit de l’anglais par Jean-Louis Émily, Ar Geben Donvaet, in Al Liamm, no 95, novembre-décembre 1962, page 422)- Vous avez bien connu mon père, n’est-ce pas.