环面

Chinois

Étymologie

Sinogrammes
Composé de (huáng, « anneau, cercle ») et de (miàn, « surface »).

Nom commun

Simplifié 环面
Traditionnel 環面

环面 huángmiàn \xu̯ɑŋ˧˥ mi̯ɛn˥˩\ (simplifié)

  1. (Mathématiques, Géométrie, Topologie) Tore.

Vocabulaire apparenté par le sens

Prononciation

  • mandarin \xu̯ɑŋ˧˥ mi̯ɛn˥˩\
    • Pinyin : huángmiàn
    • EFEO : houang-mien
    • Wade-Giles : huang2 mien4
    • Yale : hwángmyàn
    • Zhuyin : ㄏㄨㄤˊ ㄇㄧㄢˋ

Voir aussi

  • 环面 sur l’encyclopédie Wikipédia (en chinois) 
  • tore sur l’encyclopédie Wikipédia