習慣
Chinois
Étymologie
| Sinogrammes | |
|---|---|
| 習 | 慣 |
Nom commun
| Simplifié | 习惯 |
|---|---|
| Traditionnel | 習慣 |
習慣 \ɕi˧˥ ku̯a̠n˥˩\ (traditionnel)
Dérivés
- 生活習慣/生活习惯 (shēnghuó xíguàn, « habitudes et coutumes »)
- 習慣的/习惯的 (xíguànde, « habituel, habituelle »)
- 習慣地/习惯地 (xíguànde, « habituellement »)
- 習慣法/习惯法 (xíguànfǎ, « droit coutumier »)
- 習慣於/习惯于 (xíguànyú, « être habitué ou accoutumé à »)
- 習慣用語/习惯用语 (xíguàn yòngyǔ, « langage d'usage »)
- 舊習慣/旧习惯 (jiù xíguàn, « vieille coutume »)
- 使習慣/使习惯 (shǐ xíguàn, « familiariser »)
- 使不習慣/使不习惯 (shǐbu xíguàn, « dépayser »)
- 老習慣/老习惯 (lǎo xíguàn, « vieille habitude »)
Prononciation
→ Prononciation manquante. (Ajouter)
- mandarin \ɕi˧˥ ku̯a̠n˥˩\
- Pinyin :
- EFEO : hi, si-kouan
- Wade-Giles : hsi2 kuan4
- Yale : syígwàn
- Zhuyin : ㄒㄧˊ ㄍㄨㄢˋ
Japonais
Étymologie
| Sinogrammes | |
|---|---|
| 習 | 慣 |
- Du chinois classique.
Nom commun
| Kanji | 習慣 |
|---|---|
| Hiragana | しゅうかん |
| Transcription | shūkan |
| Prononciation | シューカン \ɕɯː˨˦.kaɴ˦.◌˦\ |
Voir aussi
Références
- Dictionnaire de japonais collaboratif illustré et sonorisé, Guillaume Chasleries, 2005–2025 → consulter cet ouvrage