聰明

Chinois

Étymologie

Sinogrammes
Composé de (, cōng) (intelligent) et de (míng) (brillant).

Adjectif

Simplifié 聪明
Traditionnel 聰明

聰明 cōngmíng \t͡sʰʊŋ˥ miŋ˧˥\ (traditionnel)

  1. Intelligent.

Prononciation

Prononciation manquante. (Ajouter)

  • mandarin \t͡sʰʊŋ˥ miŋ˧˥\
    • Pinyin : cōngmíng
    • EFEO : ts’ong-ming
    • Wade-Giles : tsʻung1 ming2
    • Yale : tsūngmíng
    • Zhuyin : ㄘㄨㄥ ㄇㄧㄥˊ