聰明
Chinois
Étymologie
| Sinogrammes | |
|---|---|
| 聰 | 明 |
- Composé de 聰 (聪, cōng) (intelligent) et de 明 (míng) (brillant).
Adjectif
| Simplifié | 聪明 |
|---|---|
| Traditionnel | 聰明 |
聰明 \t͡sʰʊŋ˥ miŋ˧˥\ (traditionnel)
- Intelligent.
Prononciation
→ Prononciation manquante. (Ajouter)
- mandarin \t͡sʰʊŋ˥ miŋ˧˥\
- Pinyin :
- EFEO : ts’ong-ming
- Wade-Giles : tsʻung1 ming2
- Yale : tsūngmíng
- Zhuyin : ㄘㄨㄥ ㄇㄧㄥˊ