身分證

Chinois

Étymologie

Sinogrammes
Composé de 身份 (身分, shēnfèn) (« état civil ») et de (zhèng, « carte, certificat »).

Nom commun

Simplifié 身份证
Traditionnel 身分證

身分證 shēnfèn zhèng \ʂən˥ fən˥˧ ʈ͡ʂɤŋ˥˩\ (traditionnel)

  1. (Administration) Carte d'identité.

Vocabulaire apparenté par le sens

Prononciation

Prononciation manquante. (Ajouter)

  • mandarin \ʂən˥ fən˥˧ ʈ͡ʂɤŋ˥˩\
    • Pinyin : shēnfèn zhèng
    • EFEO : chen-fen-tcheng
    • Wade-Giles : shên1 fên4 chêng4
    • Yale : shēnfènjèng
    • Zhuyin : ㄕㄣ ㄈㄣˋ ㄓㄥˋ

Voir aussi