銅錢

Chinois

Étymologie

Sinogrammes
Composé de (tóng, « cuivre ») et de (qián, « monnaie »).

Nom commun

Simplifié 铜钱
Traditionnel 銅錢

銅錢 tóngqián \tʰʊŋ˧˥ t͡ɕʰi̯ɛn˧˥\ (traditionnel)

  1. (Commerce, Histoire) Sapèque.

Synonymes

Dérivés

  • 铜钱白珠 (tóngqiánbáizhū)
  • 铜钱麻黃 (tóngqiánmáhuáng)
  • 铜钱细辛 (tóngqiánxìxīn)

Prononciation

  • Prononciation manquante. (Ajouter)
  • mandarin \tʰʊŋ˧˥ t͡ɕʰi̯ɛn˧˥\
    • Pinyin : tóngqián
    • EFEO : t’ong-k’ien, ts’ien
    • Wade-Giles : tʻung2 chʻien2
    • Yale : túngchyán
    • Zhuyin : ㄊㄨㄥˊ ㄑㄧㄢˊ

Homophones

  • 同前 (tóngqián)