Apellitae
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Pluriel |
|---|---|
| Nominatif | Apellitae |
| Vocatif | Apellitae |
| Accusatif | Apellitās |
| Génitif | Apellitārŭm |
| Datif | Apellitīs |
| Ablatif | Apellitīs |
Apellitae \Prononciation ?\ masculin pluriel
- Apellites, sectateurs d’Apelles.
Apellitae, quorum Apelles princeps fuit, qui, creatorem angelum nescio quem gloriosum superioris Dei faciens, Deum legis Israhel illum igneum adfirmans, dixit Christum non Deum in veritate, sed hominem in phantasia apparuisse.
— (Isidore de Séville, Etymologiarum libri, VIII)- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Références
- « Apellitae », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage