Avicantus
Latin
Étymologie
Nom propre
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Avicantus |
| Vocatif | Avicante |
| Accusatif | Avicantum |
| Génitif | Avicantī |
| Datif | Avicantō |
| Ablatif | Avicantō
|
Avicantus *\Prononciation ?\ masculin singulier
- (Divinité) Divinité chez les Gaulois.
Laribus Aug(ustis) sacrum and Minervae Nemauso Urniae Avicanto T. Cassius T. l(ibertus) Felicio exs vot(o).
— (inscription de Nîmes)- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Prononciation
- \a.u̯iˈkan.tus\, [äu̯ɪˈkän̪t̪ʊs̠] (Classique)
- \a.viˈkan.tus\, [äviˈkän̪t̪us] (Ecclésiastique)
Références
- « Avicantus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage