Boethius
Latin
Étymologie
- De boethus (« commis aux écritures »).
Nom propre
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Boethius |
| Vocatif | Boethie |
| Accusatif | Boethium |
| Génitif | Boethiī |
| Datif | Boethiō |
| Ablatif | Boethiō
|
Boethius \Prononciation ?\ masculin
Références
- « Boethius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage