Conjugaison:français/éveiner
| Conjugaison en français |
|---|
| éveiner |
| Verbe du premier groupe, conjugué comme {{fr-conj-1}} |
Conjugaison de éveiner, verbe du 1er groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | éveiner | \e.ve.ne\ | avoir | éveiné | \a.vwaʁ‿e.ve.ne\ | |
| Gérondif | en | éveinant | \ɑ̃.n‿e.ve.nɑ̃\ | en ayant | éveiné | \ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃.t‿e.ve.ne\ |
| Participe | éveinant | \e.ve.nɑ̃\ | éveiné | \e.ve.ne\ | ||
Indicatif
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| |||||||||||||||||||||||||