Conjugaison:français/intrigailler
| Conjugaison en français |
|---|
| intrigailler |
| Verbe du premier groupe, conjugué comme {{fr-conj-1-iller}} |
Conjugaison de intrigailler, verbe du 1er groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.
Modes impersonnels
Indicatif
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| |||||||||||||||||||||||||