Conjugaison:italien/abbendare
abbendare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | abbendare | \ab.ben.ˈda.re\ | avere | abbendato | \a.ˈve.re ab.ben.ˈda.to\ |
| Gérondif | abbendando | \ab.ben.ˈdan.do\ | avendo | abbendato | \a.ˈven.do ab.ben.ˈda.to\ |
| Participe | abbendante | \ab.ben.ˈdan.te\ | abbendato | \ab.ben.ˈda.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||