Conjugaison:italien/abbioccare
abbioccare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere .
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | abbioccare | \ab.bjok.ˈka.re\ | avere | abbioccato | \a.ˈve.re ab.bjok.ˈka.to\ |
| Gérondif | abbioccando | \ab.bjok.ˈkan.do\ | avendo | abbioccato | \a.ˈven.do ab.bjok.ˈka.to\ |
| Participe | abbioccante | \ab.bjok.ˈkan.te\ | abbioccato | \ab.bjok.ˈka.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||