Conjugaison:italien/abbittare
abbittare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | abbittare | \ab.bit.ˈta.re\ | avere | abbittato | \a.ˈve.re ab.bit.ˈta.to\ |
| Gérondif | abbittando | \ab.bit.ˈtan.do\ | avendo | abbittato | \a.ˈven.do ab.bit.ˈta.to\ |
| Participe | abbittante | \ab.bit.ˈtan.te\ | abbittato | \ab.bit.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||