Conjugaison:italien/abbrancare
abbrancare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere .
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | abbrancare | \ab.braŋ.ˈka.re\ | avere | abbrancato | \a.ˈve.re ab.braŋ.ˈka.to\ |
| Gérondif | abbrancando | \ab.braŋ.ˈkan.do\ | avendo | abbrancato | \a.ˈven.do ab.braŋ.ˈka.to\ |
| Participe | abbrancante | \ab.braŋ.ˈkan.te\ | abbrancato | \ab.braŋ.ˈka.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||