Conjugaison:italien/abbruciare
abbruciare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | abbruciare | \ab.bru.ˈt͡ʃa.re\ | avere | abbruciato | \a.ˈve.re ab.bru.ˈt͡ʃa.to\ |
| Gérondif | abbruciando | \ab.bru.ˈt͡ʃan.do\ | avendo | abbruciato | \a.ˈven.do ab.bru.ˈt͡ʃa.to\ |
| Participe | abbruciante | \ab.bru.ˈt͡ʃan.te\ | abbruciato | \ab.bru.ˈt͡ʃa.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||