Conjugaison:italien/abbrunare
abbrunare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | abbrunare | \ab.bru.ˈna.re\ | avere | abbrunato | \a.ˈve.re ab.bru.ˈna.to\ |
| Gérondif | abbrunando | \ab.bru.ˈnan.do\ | avendo | abbrunato | \a.ˈven.do ab.bru.ˈna.to\ |
| Participe | abbrunante | \ab.bru.ˈnan.te\ | abbrunato | \ab.bru.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||