Conjugaison:italien/accorare
accorare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | accorare | \ak.ko.ˈra.re\ | avere | accorato | \a.ˈve.re ak.ko.ˈra.to\ |
| Gérondif | accorando | \ak.ko.ˈran.do\ | avendo | accorato | \a.ˈven.do ak.ko.ˈra.to\ |
| Participe | accorante | \ak.ko.ˈran.te\ | accorato | \ak.ko.ˈra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||