Conjugaison:italien/accorciare
accorciare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | accorciare | \ak.kor.ˈt͡ʃa.re\ | avere | accorciato | \a.ˈve.re ak.kor.ˈt͡ʃa.to\ |
| Gérondif | accorciando | \ak.kor.ˈt͡ʃan.do\ | avendo | accorciato | \a.ˈven.do ak.kor.ˈt͡ʃa.to\ |
| Participe | accorciante | \ak.kor.ˈt͡ʃan.te\ | accorciato | \ak.kor.ˈt͡ʃa.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||