Conjugaison:italien/aduggiare
aduggiare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere .
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | aduggiare | \a.dud.ˈd͡ʒa.re\ | avere | aduggiato | \a.ˈve.re a.dud.ˈd͡ʒa.to\ |
| Gérondif | aduggiando | \a.dud.ˈd͡ʒan.do\ | avendo | aduggiato | \a.ˈven.do a.dud.ˈd͡ʒa.to\ |
| Participe | aduggiante | \a.dud.ˈd͡ʒan.te\ | aduggiato | \a.dud.ˈd͡ʒa.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||