Conjugaison:italien/affazzonare
affazzonare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | affazzonare | \af.fat.t͡so.ˈna.re\ | avere | affazzonato | \a.ˈve.re af.fat.t͡so.ˈna.to\ |
| Gérondif | affazzonando | \af.fat.t͡so.ˈnan.do\ | avendo | affazzonato | \a.ˈven.do af.fat.t͡so.ˈna.to\ |
| Participe | affazzonante | \af.fat.t͡so.ˈnan.te\ | affazzonato | \af.fat.t͡so.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||