Conjugaison:italien/affievolire
affievolire, verbe régulier du troisième groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere .
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | affievolire | \af.fje.vo.ˈli.re\ | avere | affievolito | \a.ˈve.re af.fje.vo.ˈli.to\ |
| Gérondif | affievolendo | \af.fje.vo.ˈlen.do\ | avendo | affievolito | \a.ˈven.do af.fje.vo.ˈli.to\ |
| Participe | affievolente | \af.fje.vo.ˈlen.te\ | affievolito | \af.fje.vo.ˈli.to\ | |
Indicatif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||