Conjugaison:italien/aggattonare
aggattonare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | aggattonare | \aɡ.ɡat.to.ˈna.re\ | avere | aggattonato | \a.ˈve.re aɡ.ɡat.to.ˈna.to\ |
| Gérondif | aggattonando | \aɡ.ɡat.to.ˈnan.do\ | avendo | aggattonato | \a.ˈven.do aɡ.ɡat.to.ˈna.to\ |
| Participe | aggattonante | \aɡ.ɡat.to.ˈnan.te\ | aggattonato | \aɡ.ɡat.to.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||