Conjugaison:italien/aggrottare
aggrottare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | aggrottare | \aɡ.ɡrot.ˈta.re\ | avere | aggrottato | \a.ˈve.re aɡ.ɡrot.ˈta.to\ |
| Gérondif | aggrottando | \aɡ.ɡrot.ˈtan.do\ | avendo | aggrottato | \a.ˈven.do aɡ.ɡrot.ˈta.to\ |
| Participe | aggrottante | \aɡ.ɡrot.ˈtan.te\ | aggrottato | \aɡ.ɡrot.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||