Conjugaison:italien/alleare
alleare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere .
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | alleare | \al.leˈa.re\ | avere | alleato | \a.ˈve.re al.leˈa.to\ |
| Gérondif | alleando | \al.leˈan.do\ | avendo | alleato | \a.ˈven.do al.leˈa.to\ |
| Participe | alleante | \al.leˈan.te\ | alleato | \al.leˈa.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||