Conjugaison:italien/allegrare
allegrare, verbe irrégulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | allegrare | \al.le.ˈɡra.re\ | avere | allegrato | \a.ˈve.re al.le.ˈɡra.to\ |
| Gérondif | allegrando | \al.le.ˈɡran.do\ | avendo | allegrato | \a.ˈven.do al.le.ˈɡra.to\ |
| Participe | allegrante | \al.le.ˈɡran.te\ | allegrato | \al.le.ˈɡra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||