Conjugaison:italien/allunare
allunare, verbe régulier du premier groupe conjugué avec l’auxiliaire essere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | allunare | \al.lu.ˈna.re\ | essere | allunato | \ˈɛs.se.re al.lu.ˈna.to\ |
| Gérondif | allunando | \al.lu.ˈnan.do\ | essendo | allunato | \ɛs.ˈsen.do al.lu.ˈna.to\ |
| Participe | allunante | \al.lu.ˈnan.te\ | allunato | \al.lu.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||