Conjugaison:italien/anatrare
anatrare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | anatrare | \a.na.ˈtra.re\ | avere | anatrato | \a.ˈve.re a.na.ˈtra.to\ |
| Gérondif | anatrando | \a.na.ˈtran.do\ | avendo | anatrato | \a.ˈven.do a.na.ˈtra.to\ |
| Participe | anatrante | \a.na.ˈtran.te\ | anatrato | \a.na.ˈtra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||