Conjugaison:italien/arruolare
arruolare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | arruolare | \ar.rwo.ˈla.re\ | avere | arruolato | \a.ˈve.re ar.rwo.ˈla.to\ |
| Gérondif | arruolando | \ar.rwo.ˈlan.do\ | avendo | arruolato | \a.ˈven.do ar.rwo.ˈla.to\ |
| Participe | arruolante | \ar.rwo.ˈlan.te\ | arruolato | \ar.rwo.ˈla.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||