Conjugaison:italien/attentare
attentare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | attentare | \at.tɛn.ˈta.re\ | avere | attentato | \a.ˈve.re at.tɛn.ˈta.to\ |
| Gérondif | attentando | \at.tɛn.ˈtan.do\ | avendo | attentato | \a.ˈven.do at.tɛn.ˈta.to\ |
| Participe | attentante | \at.tɛn.ˈtan.te\ | attentato | \at.tɛn.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||