Conjugaison:italien/aurare
aurare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | aurare | \aw.ˈra.re\ | avere | aurato | \a.ˈve.re aw.ˈra.to\ |
| Gérondif | aurando | \aw.ˈran.do\ | avendo | aurato | \a.ˈven.do aw.ˈra.to\ |
| Participe | aurante | \aw.ˈran.te\ | aurato | \aw.ˈra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||