Conjugaison:italien/auscultare
auscultare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | auscultare | \aus.kul.ˈta.re\ | avere | auscultato | \a.ˈve.re aus.kul.ˈta.to\ |
| Gérondif | auscultando | \aus.kul.ˈtan.do\ | avendo | auscultato | \a.ˈven.do aus.kul.ˈta.to\ |
| Participe | auscultante | \aus.kul.ˈtan.te\ | auscultato | \aus.kul.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||