Conjugaison:italien/belare
belare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | belare | \bɛ.ˈla.re\ | avere | belato | \a.ˈve.re bɛ.ˈla.to\ |
| Gérondif | belando | \bɛ.ˈlan.do\ | avendo | belato | \a.ˈven.do bɛ.ˈla.to\ |
| Participe | belante | \bɛ.ˈlan.te\ | belato | \bɛ.ˈla.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||