Conjugaison:italien/capitanare
capitanare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | capitanare | \ka.pi.ta.ˈna.re\ | avere | capitanato | \a.ˈve.re ka.pi.ta.ˈna.to\ |
| Gérondif | capitanando | \ka.pi.ta.ˈnan.do\ | avendo | capitanato | \a.ˈven.do ka.pi.ta.ˈna.to\ |
| Participe | capitanante | \ka.pi.ta.ˈnan.te\ | capitanato | \ka.pi.ta.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||