Conjugaison:italien/citofonare
citofonare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | citofonare | \t͡ʃi.to.fo.ˈna.re\ | avere | citofonato | \a.ˈve.re t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\ |
| Gérondif | citofonando | \t͡ʃi.to.fo.ˈnan.do\ | avendo | citofonato | \a.ˈven.do t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\ |
| Participe | citofonante | \t͡ʃi.to.fo.ˈnan.te\ | citofonato | \t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||