Conjugaison:italien/citofonare

citofonare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.



Modes impersonnels

Indicatif

Présent
(io)   citofono \t͡ʃi.to.ˈfo.no\
(tu)   citofoni \t͡ʃi.to.ˈfo.ni\
(lui / lei)   citofona \t͡ʃi.to.ˈfo.na\
(noi)   citofoniamo \t͡ʃi.to.fo.ˈnja.mo\
(voi)   citofonate \t͡ʃi.to.fo.ˈna.te\
(loro)   citofonano \t͡ʃi.to.ˈfo.na.no\
Passé composé
(io)  ho citofonato \o t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(tu)  hai citofonato \ˈai t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(lui / lei)  ha citofonato \a t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(noi)  abbiamo citofonato \ab.bj.ˈa.mo t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(voi)  avete citofonato \a.ˈve.te t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(loro)  hanno citofonato \ˈan.no t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
Imparfait
(io)   citofonavo \t͡ʃi.to.fo.ˈna.vo\
(tu)   citofonavi \t͡ʃi.to.fo.ˈna.vi\
(lui / lei)   citofonava \t͡ʃi.to.fo.ˈna.va\
(noi)   citofonavamo \t͡ʃi.to.fo.na.ˈva.mo\
(voi)   citofonavate \t͡ʃi.to.fo.na.ˈva.te\
(loro)   citofonavano \t͡ʃi.to.fo.ˈna.va.no\
Plus-que-parfait
(io)  avevo citofonato \a.ˈve.vot͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(tu)  avevi citofonato \a.ˈve.vi t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(lui / lei)  aveva citofonato \a.ˈve.va t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(noi)  avevamo citofonato \a.ve.ˈva.mo t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(voi)  avevate citofonato \a.ve.ˈva.te t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(loro)  avevano citofonato \a.ˈve.va.no t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
Passé simple
(io)   citofonai \t͡ʃi.to.fo.ˈna.i\
(tu)   citofonasti \t͡ʃi.to.fo.ˈna.sti\
(lui / lei)   citofonò \t͡ʃi.to.fo.ˈno\
(noi)   citofonammo \t͡ʃi.to.fo.ˈnam.mo\
(voi)   citofonaste \t͡ʃi.to.fo.ˈna.ste\
(loro)   citofonarono \t͡ʃi.to.fo.ˈna.ro.no\
Passé antérieur
(io)  ebbi citofonato \ˈeb.bi t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(tu)  avesti citofonato \a.ˈves.ti t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(lui / lei)  ebbe citofonato \ˈeb.be t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(noi)  avemmo citofonato \a.ˈvem.mo t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(voi)  aveste citofonato \a.ˈves.te t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(loro)  ebbero citofonato \ˈeb.be.ro t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
Futur simple
(io)   citofonerò \t͡ʃi.to.fo.ne.ˈro\
(tu)   citofonerai \t͡ʃi.to.fo.ne.ˈra.i\
(lui / lei)   citofonerà \t͡ʃi.to.fo.ne.ˈra\
(noi)   citofoneremo \t͡ʃi.to.fo.ne.ˈre.mo\
(voi)   citofonerete \t͡ʃi.to.fo.ne.ˈre.te\
(loro)   citofoneranno \t͡ʃi.to.fo.ne.ˈran.no\
Futur antérieur
(io)  avrò citofonato \a.ˈvro t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(tu)  avrai citofonato \a.ˈvrai t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(lui / lei)  avrà citofonato \a.ˈvra t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(noi)  avremo citofonato \a.ˈvre.mo t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(voi)  avrete citofonato \a.ˈvre.te t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
(loro)  avranno citofonato \a.ˈvran.no t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\

Conditionnel

Subjonctif

Présent
che (io)   citofoni \t͡ʃi.to.ˈfo.ni\
che (tu)   citofoni \t͡ʃi.to.ˈfo.ni\
che (lui / lei)   citofoni \t͡ʃi.to.ˈfo.ni\
che (noi)   citofoniamo \t͡ʃi.to.fo.ˈnja.mo\
che (voi)   citofoniate \t͡ʃi.to.fo.ˈnja.te\
che (loro)   citofonino \t͡ʃi.to.ˈfo.ni.no\
Passé composé
che (io)  abbia citofonato \ab.ˈbja t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (tu)  abbia citofonato \ab.ˈbja t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (lui / lei)  abbia citofonato \ab.ˈbja t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (noi)  abbiamo citofonato \ab.bj.ˈa.mo t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (voi)  abbiate citofonato \ab.bjˈa.te t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (loro)  abbiano citofonato \ab.ˈbj.a.no t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
Imparfait
che (io)   citofonassi \t͡ʃi.to.fo.ˈnas.si\
che (tu)   citofonassi \t͡ʃi.to.fo.ˈnas.si\
che (lui / lei)   citofonasse \t͡ʃi.to.fo.ˈnas.se\
che (noi)   citofonassimo \t͡ʃi.to.fo.nas.ˈsi.mo\
che (voi)   citofonaste \t͡ʃi.to.fo.ˈna.ste\
che (loro)   citofonassero \t͡ʃi.to.fo.ˈnas.se.ro\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi citofonato \a.ˈves.si t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (tu)  avessi citofonato \a.ˈves.si t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (lui / lei)  avesse citofonato \a.ˈves.sa t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (noi)  avessimo citofonato \a.ves.ˈsi.mo t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (voi)  aveste citofonato \a.ˈves.te t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\
che (loro)  avessero citofonato \a.ˈves.se.ro t͡ʃi.to.fo.ˈna.to\

Impératif