Conjugaison:italien/clacsonare
clacsonare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | clacsonare | \kla.kso.ˈna.re\ | avere | clacsonato | \a.ˈve.re kla.kso.ˈna.to\ |
| Gérondif | clacsonando | \kla.kso.ˈnan.do\ | avendo | clacsonato | \a.ˈven.do kla.kso.ˈna.to\ |
| Participe | clacsonante | \kla.kso.ˈnan.te\ | clacsonato | \kla.kso.ˈna.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||