Conjugaison:italien/constare

constare, verbe régulier du premier groupe conjugué avec l’auxiliaire essere.



Modes impersonnels

 Mode  Présent Passé
Infinitif  constare \Prononciation ?\  essere   constato  \ˈɛs.se.re\
Gérondif  constando \Prononciation ?\  essendo   constato  \ɛs.ˈsen.do\
Participe  constante \Prononciation ?\    constato  \Prononciation ?\ 

Indicatif

Présent
(io)   consto \Prononciation ?\
(tu)   consti \Prononciation ?\
(lui / lei)   consta \Prononciation ?\
(noi)   constiamo \Prononciation ?\
(voi)   constate \Prononciation ?\
(loro)   constano \Prononciation ?\
Passé composé
(io)  sono constato \ˈso.no\
(tu)  sei constato \ˈse.i\
(lui / lei)  è constato \e\
(noi)  siamo constati \ˈsja.mo\
(voi)  siete constati \ˈsje.te\
(loro)  sono constati \ˈso.no\
Imparfait
(io)   constavo \Prononciation ?\
(tu)   constavi \Prononciation ?\
(lui / lei)   constava \Prononciation ?\
(noi)   constavamo \Prononciation ?\
(voi)   constavate \Prononciation ?\
(loro)   constavano \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
(io)  ero constato \ˈe.ro\
(tu)  eri constato \ˈe.ri\
(lui / lei)  era constato \ˈe.ra\
(noi)  eravamo constati \e.ra.ˈva.mo\
(voi)  eravate constati \e.ra.ˈva.te\
(loro)  erano constati \ˈe.ra.no\
Passé simple
(io)   constai \Prononciation ?\
(tu)   constasti \Prononciation ?\
(lui / lei)   constò \Prononciation ?\
(noi)   constammo \Prononciation ?\
(voi)   constaste \Prononciation ?\
(loro)   constarono \Prononciation ?\
Passé antérieur
(io)  fui constato \ˈfu.i\
(tu)  fosti constato \ˈfos.ti\
(lui / lei)  fu constato \ˈfu\
(noi)  fummo constati \ˈfum.mo\
(voi)  foste constati \ˈfos.te\
(loro)  furono constati \ˈfu.ro.no\
Futur simple
(io)   consterò \Prononciation ?\
(tu)   consterai \Prononciation ?\
(lui / lei)   consterà \Prononciation ?\
(noi)   consteremo \Prononciation ?\
(voi)   consterete \Prononciation ?\
(loro)   consteranno \Prononciation ?\
Futur antérieur
(io)  sarò constato \sa.ˈro\
(tu)  sarai constato \sa.ˈrai\
(lui / lei)  sarà constato \sa.ˈra\
(noi)  saremo constati \sa.ˈre.mo\
(voi)  sarete constati \sa.ˈre.te\
(loro)  saranno constati \sa.ˈran.no\

Conditionnel

Présent
(io)   consterei \Prononciation ?\
(tu)   consteresti \Prononciation ?\
(lui / lei)   consterebbe \Prononciation ?\
(noi)   consteremmo \Prononciation ?\
(voi)   constereste \Prononciation ?\
(loro)   consterebbero \Prononciation ?\
Passé
(io)  sarei constato \sa.ˈre.i\
(tu)  saresti constato \sa.ˈres.ti\
(lui / lei)  sarebbe constato \sa.ˈreb.be\
(noi)  saremmo constati \sa.ˈrem.mo\
(voi)  sareste constati \sa.ˈres.te\
(loro)  sarebbero constati \sa.ˈreb.be.ro\

Subjonctif

Présent
che (io)   consti \Prononciation ?\
che (tu)   consti \Prononciation ?\
che (lui / lei)   consti \Prononciation ?\
che (noi)   constiamo \Prononciation ?\
che (voi)   constiate \Prononciation ?\
che (loro)   constino \Prononciation ?\
Passé composé
che (io)  sia constato \ˈsi.a\
che (tu)  sia constato \ˈsi.a\
che (lui / lei)  sia constato \ˈsi.a\
che (noi)  siamo constati \ˈsja.mo\
che (voi)  siate constati \ˈsja.te\
che (loro)  siano constati \ˈsi.a.no\
Imparfait
che (io)   constassi \Prononciation ?\
che (tu)   constassi \Prononciation ?\
che (lui / lei)   constasse \Prononciation ?\
che (noi)   constassimo \Prononciation ?\
che (voi)   constaste \Prononciation ?\
che (loro)   constassero \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
che (io)  fossi constato \ˈfos.si\
che (tu)  fossi constato \ˈfos.si\
che (lui / lei)  fosse constato \ˈfos.se\
che (noi)  fossimo constati \ˈfos.si.mo\
che (voi)  foste constati \ˈfos.te\
che (loro)  fossero constati \ˈfos.se.ro\

Impératif

Présent affirmatif
(tu)  consta /–/
(Lei)   consti /–/
(noi)  constiamo /–/
(voi)  constate /–/
(Loro)  constino /–/
Présent négatif
(tu) non   constare /–/
(Lei) non  consti /–/
(noi) non  constiamo /–/
(voi) non  constate /–/
(Loro) non  constino /–/