Conjugaison:italien/cospirare
cospirare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | cospirare | \ko.spi.ˈra.re\ | avere | cospirato | \a.ˈve.re ko.spi.ˈra.to\ |
| Gérondif | cospirando | \ko.spi.ˈran.do\ | avendo | cospirato | \a.ˈven.do ko.spi.ˈra.to\ |
| Participe | cospirante | \ko.spi.ˈran.te\ | cospirato | \ko.spi.ˈra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||