Conjugaison:italien/disinvitare
disinvitare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | disinvitare | \di.zin.vi.ˈta.re\ | avere | disinvitato | \a.ˈve.re di.zin.vi.ˈta.to\ |
| Gérondif | disinvitando | \di.zin.vi.ˈtan.do\ | avendo | disinvitato | \a.ˈven.do di.zin.vi.ˈta.to\ |
| Participe | disinvitante | \di.zin.vi.ˈtan.te\ | disinvitato | \di.zin.vi.ˈta.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||