Conjugaison:italien/epurare
epurare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | epurare | \e.pu.ˈra.re\ | avere | epurato | \a.ˈve.re e.pu.ˈra.to\ |
| Gérondif | epurando | \e.pu.ˈran.do\ | avendo | epurato | \a.ˈven.do e.pu.ˈra.to\ |
| Participe | epurante | \e.pu.ˈran.te\ | epurato | \e.pu.ˈra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||