Conjugaison:italien/esagerare
esagerare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.
Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | esagerare | \e.za.d͡ʒe.ˈra.re\ | avere | esagerato | \a.ˈve.re e.za.d͡ʒe.ˈra.to\ |
| Gérondif | esagerando | \e.za.d͡ʒe.ˈran.do\ | avendo | esagerato | \a.ˈven.do e.za.d͡ʒe.ˈra.to\ |
| Participe | esagerante | \e.za.d͡ʒe.ˈran.te\ | esagerato | \e.za.d͡ʒe.ˈra.to\ | |
Indicatif
Conditionnel
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Subjonctif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Impératif
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||