Conjugaison:italien/esanimare

esanimare, verbe régulier du premier groupe, conjugué avec l’auxiliaire avere.



Modes impersonnels

 Mode  Présent Passé
Infinitif  esanimare \Prononciation ?\  avere  esanimato  \a.ˈve.re\
Gérondif  esanimando \Prononciation ?\  avendo    esanimato  \a.ˈven.do\
Participe  esanimante \Prononciation ?\    esanimato  \Prononciation ?\ 

Indicatif

Présent
(io)   esanimo \Prononciation ?\
(tu)   esanimi \Prononciation ?\
(lui / lei)   esanima \Prononciation ?\
(noi)   esanimiamo \Prononciation ?\
(voi)   esanimate \Prononciation ?\
(loro)   esanimano \Prononciation ?\
Passé composé
(io)  ho esanimato \o\
(tu)  hai esanimato \ˈai\
(lui / lei)  ha esanimato \a\
(noi)  abbiamo esanimato \ab.bj.ˈa.mo\
(voi)  avete esanimato \a.ˈve.te\
(loro)  hanno esanimato \ˈan.no\
Imparfait
(io)   esanimavo \Prononciation ?\
(tu)   esanimavi \Prononciation ?\
(lui / lei)   esanimava \Prononciation ?\
(noi)   esanimavamo \Prononciation ?\
(voi)   esanimavate \Prononciation ?\
(loro)   esanimavano \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
(io)  avevo esanimato \a.ˈve.vo\
(tu)  avevi esanimato \a.ˈve.vi\
(lui / lei)  aveva esanimato \a.ˈve.va\
(noi)  avevamo esanimato \a.ve.ˈva.mo\
(voi)  avevate esanimato \a.ve.ˈva.te\
(loro)  avevano esanimato \a.ˈve.va.no\
Passé simple
(io)   esanimai \Prononciation ?\
(tu)   esanimasti \Prononciation ?\
(lui / lei)   esanimò \Prononciation ?\
(noi)   esanimammo \Prononciation ?\
(voi)   esanimaste \Prononciation ?\
(loro)   esanimarono \Prononciation ?\
Passé antérieur
(io)  ebbi esanimato \ˈeb.bi\
(tu)  avesti esanimato \a.ˈves.ti\
(lui / lei)  ebbe esanimato \ˈeb.be\
(noi)  avemmo esanimato \a.ˈvem.mo\
(voi)  aveste esanimato \a.ˈves.te\
(loro)  ebbero esanimato \ˈeb.be.ro\
Futur simple
(io)   esanimerò \Prononciation ?\
(tu)   esanimerai \Prononciation ?\
(lui / lei)   esanimerà \Prononciation ?\
(noi)   esanimeremo \Prononciation ?\
(voi)   esanimerete \Prononciation ?\
(loro)   esanimeranno \Prononciation ?\
Futur antérieur
(io)  avrò esanimato \a.ˈvro\
(tu)  avrai esanimato \a.ˈvrai\
(lui / lei)  avrà esanimato \a.ˈvra\
(noi)  avremo esanimato \a.ˈvre.mo\
(voi)  avrete esanimato \a.ˈvre.te\
(loro)  avranno esanimato \a.ˈvran.no\

Conditionnel

Présent
(io)   esanimerei \Prononciation ?\
(tu)   esanimeresti \Prononciation ?\
(lui / lei)   esanimerebbe \Prononciation ?\
(noi)   esanimeremmo \Prononciation ?\
(voi)   esanimereste \Prononciation ?\
(loro)   esanimerebbero \Prononciation ?\
Passé
(io)  avrei esanimato \a.ˈvre.i\
(tu)  avresti esanimato \a.ˈvres.ti\
(lui / lei)  avrebbe esanimato \aˈ.vreb.be\
(noi)  avremmo esanimato \a.ˈvrem.mo\
(voi)  avreste esanimato \a.ˈvres.te\
(loro)  avrebbero esanimato \a.ˈvreb.be.ro\

Subjonctif

Présent
che (io)   esanimi \Prononciation ?\
che (tu)   esanimi \Prononciation ?\
che (lui / lei)   esanimi \Prononciation ?\
che (noi)   esanimiamo \Prononciation ?\
che (voi)   esanimiate \Prononciation ?\
che (loro)   esanimino \Prononciation ?\
Passé composé
che (io)  abbia esanimato \ab.ˈbja\
che (tu)  abbia esanimato \ab.ˈbja\
che (lui / lei)  abbia esanimato \ab.ˈbja\
che (noi)  abbiamo esanimato \ab.bj.ˈa.mo\
che (voi)  abbiate esanimato \ab.bjˈa.te\
che (loro)  abbiano esanimato \ab.ˈbj.a.no\
Imparfait
che (io)   esanimassi \Prononciation ?\
che (tu)   esanimassi \Prononciation ?\
che (lui / lei)   esanimasse \Prononciation ?\
che (noi)   esanimassimo \Prononciation ?\
che (voi)   esanimaste \Prononciation ?\
che (loro)   esanimassero \Prononciation ?\
Plus-que-parfait
che (io)  avessi esanimato \a.ˈves.si\
che (tu)  avessi esanimato \a.ˈves.si\
che (lui / lei)  avesse esanimato \a.ˈves.sa\
che (noi)  avessimo esanimato \a.ves.ˈsi.mo\
che (voi)  aveste esanimato \a.ˈves.te\
che (loro)  avessero esanimato \a.ˈves.se.ro\

Impératif

Présent affirmatif
(tu)  esanima /–/
(Lei)   esanimi /–/
(noi)  esanimiamo /–/
(voi)  esanimate /–/
(Loro)  esanimino /–/
Présent négatif
(tu) non   esanimare /–/
(Lei) non  esanimi /–/
(noi) non  esanimiamo /–/
(voi) non  esanimate /–/
(Loro) non  esanimino /–/